Die roem van ons werk
Geskryf deur C. J. Langenhoven
Maak vir die man wat nie omgee nie, goeie werk.
Die man wat omgee, sal dit by hom sien en ook by jou kom bestel
Moenie dink dat wat jy hoor, alles is wat van jou gesê word nie. Nou en dan sal ’n man jou kom slegsê wat ontevrede is oor jou werk; maar hy is die uitsondering. Nou en dan sal ’n man jou kom prys wat jy voldoening gegee het; maar hy is ook die uitsondering. Jou werk gaan uit jou hande uit die wye wêreld in, en jou roem of jou blaam gaan daarmee saam, maar jy bly agter.
Net maar, môre en oormôre sal jy jou prys kan vra of jy sal bly wees om die prys van die klandisie te neem, nadat jou vorige werk in jou guns of teen jou getuig het. Begin maar klein en onbekend en onder baie teleurstelling en ontmoediging: diegene wat die dinge behoef wat jy kan verskaf, sal nie wegbly omdat hulle jou haat, of toestroom omdat hulle jou liefhet nie; jy is vir hulle ’n werksman en niks anders nie, en as jy ’n goeie is sal hulle nie veel keuse hê nie want daar sal maar min wees van jou soort. As jy ’n slegte is, sal hulle onder hulle eie vriende en familie genoeg van die soort kan kry en liewer daar die voorkeur gee.
Ek het eenmaal by ’n ou veeboer gekom om ’n hamel te koop, en hy het my na sy kraal geneem en deur die trop geloop en weer agteruit, en heen-en-weer en kruis-en-dwars, en hy kon nie ’n slagding na sy sin kry om vir my te vang nie.
“Maar Oom,” sê ek, “die skape is almal so spekvet dat Oom nie hoef uit te soek nie. Vang voor die voet en ek sal tevrede wees”.
“Dis nie dít nie neef Kerneels. Ek gun jou ’n skaap en ek wil jou ’n goeie laat kry, maar hier is nie één wat ek dit oor my hart kan kry om af te staan nie”. Hy was so gesteld op sy vee dat hy hulle te lief had om van die hand te sit.
En so sal jy hier en daar ’n timmerman kry wat met liefderyke hand die klerekas wat jy gekoop het, op jou wa laai, en dit staan en agterna kyk so vêr as hy die wa kan sien wegry. Hy is ’n ambagsman daardie: hy het sy handewerk lief. Elke artikel wat hy maak is ’n nuwe skoonheid waarvan hy die skepper is: dis syne en ’n ander kon dit nie so gemaak het nie, want sy siel het hy daarin uitgegiet. So ’n ambagsman is die gelukkigste mens op aarde. Sy arbeid is sy lewenslus. Sy hardste werkdag is sy keurigste vakansie. Nie om die prys of die loon nie – die loon kry hy van die eerste krul wat hy afskaaf tot die laaste – maar om die heerlikheid van sy werk, werk hy. Hy sal jou ’n harde prys vra, want die ding wat jy van hom neem gaan van sy hart af. Maar hy sal die prys kry want hy het die monopolie: daar is nie die gelyke van sy ware in die ope mark nie. En jy sal die prys gee want die duur ding sal vir jou ’n goedkoop ding wees.
Wat sou die wêreld wees as ons almal soveel eer sou stel in ons plig !
Na bo
